Waarschijnlijk Valentin de Boulogne: Sint Paulus schrijft zijn brieven, omstreeks 1618 tot 1620. De meeste nieuw-testamentici denken dat Paulus zijn brieven dicteerde aan een secretaris. Zo noemt Romeinen 16:22 ene Tertius die de brief had opgeschreven.
Van de helft van de veertien Brieven van Paulus in het Nieuwe Testament die traditioneel aan de apostelPaulus worden toegeschreven, wordt Paulus' auteurschap betwist.[1][2][3] De discussie over Paulus' auteurschap begon al in de 2e eeuw, toen Marcion van Sinope de eerste canon van het Nieuwe Testament opstelde en daarin alleen het Evangelie volgens Lucas en de brieven van Paulus opnam, maar 1 en 2 Timoteüs en Titus ontbraken. De huidige stand van zaken qua wetenschappelijke consensus met betrekking tot de authenticiteit van de brieven van Paulus is als volgt:
↑(en) David E. Aune: The Blackwell Companion to The New Testament, ISBN 1405108258, pag. 9: "While seven of the letters attributed to Paul are almost universally accepted as authentic (Romans, 1 and 2 Corinthians, Galatians, Philippians, 1 Thessalonians, Philemon), four are just as widely judged to be pseudepigraphical, i.e. written by unknown authors under Paul's name: Ephesians and the Pastorals (1 and 2 Timothy and Titus).
↑(en) James D. G. Dunn (2003): Eerdmans Commentary on the Bible, ISBN 0802837115, pag. 1274: "There is general scholarly agreement that seven of the thirteen letters bearing Paul's name are authentic, but his authorship of the other six cannot be taken for granted... Romans, 1 and 2 Corinthians, Galatians, Philippians, 1 Thessalonians and Philemon are certainly Paul's own."
↑ abBart D. Ehrman, 16: Forgeries in the Name of Paul. Lost Christianities. University of North Carolina at Chapel Hill (2002). Geraadpleegd op 15 juli 2018.